De Bergische Kaffeetafel

Hoewel een kop koffie met diverse zoete gebakjes in de middag typisch Duits is, staat er in het Bergisches Land een heel ander scala aan gerechten op tafel tijdens een traditionele koffiepauze. Voor speciale gelegenheden – wanneer er gasten werden verwacht of er familiefeesten op het programma stonden – werd alles wat de boerderij in het landelijke Bergisches Land te bieden had, tevoorschijn gehaald. Deze overvloed weerspiegelde zich al sinds oudsher in de uitzonderlijke gastvrijheid van de regio. 
De aantrekkingskracht van de regio werd benadrukt en stadsbewoners werden in het weekend naar het platteland gelokt om te genieten van een stevige maaltijd. De term "Bergische Kaffeetafel" (Bergische koffietafel) verscheen voor het eerst in de jaren 1930, maar werd pas na de Tweede Wereldoorlog nieuw leven ingeblazen toen de restaurantbranche de traditie herleefde en de term introduceerde.

Als gevolg van de handelsbetrekkingen van het Bergisches Land met Nederland en de bescheiden economische groei die de beginnende industrialisatie halverwege de 19e eeuw met zich meebracht, konden er ook nieuwe, "exotische" delicatessen worden aangeboden. Rijst en koffie – echte koffiebonen, welteverstaan ​​– werden een vast onderdeel van de "Bergisches Land koffietafel".

Boven een rijkelijk gedekte tafel staat de koningin van de Bergisches Land-koffietafel, waaruit de koffie in stijl druppelt: de driepotige tinnen koffiepot, de "Dröppelmina", die herinnert aan een tijd voordat filters in gebruik waren. Omdat de koffieprut vaak het kleine kraantje verstopte, druppelde de pot al snel. De vorm, die doet denken aan een vastberaden huisvrouw met haar handen in haar zij, geeft de Dröppelmina haar naam. In aangrenzende regio's staat hij ook bekend als Dröppelliese, -trina of -luischen. Deze "Hollandse koffiepot", oorspronkelijk afkomstig uit Azië, kwam via handelsroutes in de 18e en 19e eeuw in de regio Bergisches Land terecht en is sindsdien een symbool van gastvrijheid geworden.