Lambertsmühle

De Lambertsmühle in het beboste Wiehbachdal bij Burscheid is een complex bestaande uit een stal, een koetshuis en een schuur, naast het molengebouw, en staat sinds 1983 op de monumentenlijst.

Lambertsmühle was de landgoedmolen van het ridderlijke landgoed "Haus Landscheid". Het ridderlijke landgoed, en daarmee ook de molen, ontstond waarschijnlijk met de vestiging van de regio Bergisches Land in de 12e eeuw. De boeren die op de velden van het ridderlijke landgoed woonden, waren verplicht hun graan in de landgoedmolen te laten malen en tegelijkertijd hun pacht te betalen.
De molen zou zijn huidige naam te danken hebben aan een "Lambert" die rond 1570 geboren werd en met toestemming van de heren van Landscheid in de molen woonde.
Onder de naam "Hunds-Mühle" bleef het tot 1751 in het bezit van de heerlijkheid Landscheid, de middelste van drie oude Burscheid Honn- of Hundschaften rond de ridderlijke landgoederen Grünscheid, Landscheid en Bellinghausen.
Peter Busch, de laatste huurder van de molen, verwierf het pand in 1751 van het adellijke landgoed van Baron von Hall zu Landscheid en verkocht de molen tien jaar later aan de wethouder en molenaar Philipp Klein. In februari 1766 brandde de molen af. Naar verluidt werd het dienstmeisje door de landarbeider vermoord vanwege een vermeende zwangerschap en verbrand in de voerschuur.

De molen kreeg zijn huidige vorm tijdens de onmiddellijke herbouw in 1766. Een in zandsteen gebeitelde inscriptie boven de eikenhouten ingangsdeur getuigt van die herbouw:
"Philipp Klein en Anne Beckers, een echtpaar, kochten deze molen en lieten hem hier bouwen in het jaar 1766: Moge God ons ingaan zegenen, ons heengaan zegenen, ons dagelijks brood zegenen, ons werk en onze daden zegenen, ons een gezegende dood schenken en ons erfgenamen van de hemel maken, amen." De familie Klein bleef eigenaar van het molencomplex tot 1858.

In de jaren voorafgaand aan 1916 was de molen in handen van de familie Conrad, die er zowel molenaars als bakkers waren. Na een erfenisgeschil kwam de molen in handen van de familie Wilhelm Maibüchen. De bakkerij die aan de molen verbonden was, sloot in februari 1942, terwijl de maal- en slijpactiviteiten tot december 1956 werden voortgezet door Ernst Maibüchen, de laatste exploitant van de molenaars-bakkersfamilies die bij de Lambertsmühle hadden gewerkt. Uiteindelijk werd de molen echter het slachtoffer van de opkomst van grote, fabrieksmatige molens en de veevoederindustrie.

Het molencomplex werd kort voor het overlijden van de weduwe Erna Maibüchen in 1983 onder monumentenbescherming geplaatst. Lambertsmühle is een van de mooist bewaard gebleven molens in de omgeving van Burscheid. Siel is een populaire wandelbestemming in de buurt van Burscheid, aan de Ridderpaden van het Bergisches Land en op het pad tussen Lützenkirchen (bij Leverkusen) en Altenberg, te midden van een historisch belangrijk landschap.

Bezienswaardigheden

De Lambertsmühle-molen in Burscheid is een complex dat, naast de molenvijvers en de molen zelf (met waterrad, molenstenen en steenoven), een stal, een koetshuis en een schuur omvat. Een werkende smederij met haard, een houtbewerkingswerkplaats/wagenmakerswerkplaats, een schoenmakers-/zadelmakerij, een weefkamer, een gewelfde kelder (wijnkelder), een ecologisch ontworpen moestuin en diverse landbouwwerktuigen, zoals een functionerende appelpers en een dorsmachine, completeren het geheel. Een innovatieve maatregel is het onderzoeksproject "Duurzaam afvalwaterconcept met gescheiden toiletten".

gidsen Deze bijeenkomsten vinden plaats op afspraak met leden van de vereniging voor de promotie van de Lambertsmühle in Burscheid eV.

Contactpersonen: Armin Busch (tel.: 02174 8147), Rolf Engelhardt (tel.: 02174 1211), Klaus Hoppstätter (tel.: 02174 892929)

Bruiloften

Paren kunnen op verzoek in de Lambertsmühle trouwen. Meer informatie is verkrijgbaar bij de gemeente Burscheid (mevrouw Preuß, tel.: 02174 670-146).